Privacy 2.0

Πριν από λίγο, οδηγήθηκα μέσω του iLibrarian σε μία ειδική έκθεση του Economist για το Privacy 2.0.  Νομίζω ότι αξίζει να το διαβάσετε γιατί είναι ένα θέμα που μας αφορά όλους.

Προσωπικά, απενεργοποίησα τον λογαριασμό μου στο Facebook για δύο κυρίως λόγους.  Ο ένας είχε να κάνει με τα δικά μου προσωπικά δεδομένα.  Στο Facebook αναπόφευκτα μοιράζεσαι πληροφορία με φίλους,  γνωστούς, συγγενείς, συναδέλφους κτλ.  Στη δουλειά μου είμαι απόλυτα σοβαρή και με τους φίλους μου απόλυτα χαλαρή.  Εξακολουθώ να είμαι το ίδιο άτομο αλλά έτσι αισθάνομαι άνετα. Μερικές φορές όταν ανέβαζα κάτι που απευθυνόταν στους φίλους μου, παραξένευα τους συναδέλφους μου και άλλες που ανέβαζα κάτι για τους συναδέλφους μου, παραξένευα τους φίλους μου.  Άλλες φορές λάμβανα σχόλια από “άσχετους” που δεν έπιαναν το νόημα αυτού που έλεγα και έπρεπε να εξηγήσω. Δεν απευθύνονταν ολα σε όλους και ο τρόπος για να ελέγξεις τί θα δείξεις σε ποιον ήταν αρκετά βαρετός και χρονοβόρος. 

Ο δεύτερος λόγος είναι τα προσωπικά δεδομένα των άλλων.  Όπως οι άλλοι έβλεπαν τα δικά μου έτσι και εγώ έβλεπα των άλλων.  Πολλές φορές με εξέπλητταν και με έκαναν να σκέφτομαι.. “Μα είναι δυνατόν;”.  Φυσικά και είναι δυνατόν.  Δεν συμπεριφερόμαστε το ίδιο σε όλους και εγώ δεν θέλω να αλλάξω γνώμη για αυτούς που ξέρω επειδή είδα κάτι στο Facebook.

Από την άλλη αντιλαμβάνομαι ότι όλος ο κόσμος είναι στο Facebook.  Τώρα πια βλέπεις άτομα που πριν 2 χρόνια δεν ήξεραν καν πώς ανοίγει ένας υπολογιστής να σου λένε ότι πάνε να ανοίξουν το Facebook (πολλές φορές εννοόντας να μπουν γενικά στο Internet).  Εκεί είναι που μπορείς να τους βρεις όλους μαζεμένους αν θές να προωθήσεις κάτι ή να περάσεις μία πληροφορία.

Παρατηρώ ότι στον ίδιο χώρο συναντιούνται δύο όψεις της ζωής που είναι εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους και δεν γνωρίζω αν μπορούν να συνυπάρξουν. Προσωπικά, για εμένα δεν μπορούν.  Παλαιότερα είχα διαφορετική άποψη αλλά με τον καιρό, και έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, έχω αλλάξει γνώμη.

Το συγκεκριμένο post αποτελεί τις προσωπικές μου σκέψεις και φυσικά δεν λέω ότι το Facebook κάνει κακό.  Απεναντίας, έχει φέρει πολύ κόσμο κοντά και μας έχει ενημερώσει για πολλά πράγματα.  Απλά, εμένα με είχε κουράσει και προβληματίσει τον τελευταίο καιρό και είδα ότι το μόνο που είχα να κάνω ήταν ένα κλικ στο “Απενεργοποίηση λογαριασμού”. Το μόνο σίγουρο είναι ότι τα πάντα είναι υπό τον έλεγχό μας.

Add comment February 3rd, 2010

Web 2.0, Βιβλιοθήκη 2.0 και ιδιωτικότητα

Ενα από τα βασικότερα θέματα που πρέπει να λάβουμε υπόψη όταν αποφασίσουμε να χρησιμοποιήσουμε Web 2.0 υπηρεσίες στη βιβλιοθήκη μας είναι η ιδιωτικότητα (privacy) των χρηστών.  Η Βιβλιοθήκη 2.0 προσφέρει εξατομικευμένες υπηρεσίες που επιτρέπουν την ανταλλαγή πληροφορίας μεταξύ των χρηστών.  Αυτό σημαίνει ότι ένας χρήστης μπορεί να δει και να αναζητήσει την πληροφορία του άλλου και ταυτόχρονα σε πολλές περιπτώσεις να δει ποιος πήρε και ποιες πληροφορίες από αυτόν.  Πρόκειται για μία ανταλλαγή δεδομένων που πολλές φορές μπορεί να αποκαλύψει την ταυτότητα και τα προσωπικά στοιχεία των χρηστών μας. Αυτό έρχεται σε αντιδιαστολή με τον ρόλο μίας βιβλιοθήκης που σκοπός της είναι να προσφέρει στους χρήστες την πληροφορία που χρειάζονται σεβόμενη το δικαίωμα της ιδιωτικότητας.

Πρωτού αρχίσουμε να χρησιμοποιούμε Web 2.0 υπηρεσίες στη βιβλιοθήκη μας πρέπει να μελετήσουμε πώς μπορούμε να εξασφαλίσουμε την ιδιωτικότητα των χρηστών μας και στη συνέχεια να  τους ενημερώσουμε για το ποιά δεδομένα τους θα είναι ορατά όταν χρησιμοποιούν αυτή την υπηρεσία.

Πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε ότι η συνεχώς αυξανόμενη χρήση των Web 2.0 υπηρεσιών ίσως δώσει ένα νέο ρόλο στην βιβλιοθήκη, αυτόν της ενημέρωσης των χρηστών  για το πως μπορούν να προστατεύσουν τα προσωπικά δεδομένα και την ιδιωτικότητά τους.

Διαβάστε και το “The Central Problem of Library 2.0: Privacy” του Rori Litwin στο Library Juice για περισσότερες σκέψεις και προβληματισμό.

Add comment June 22nd, 2008